เธอ อาจบอกว่ามันทั่วไป เธอไม่ได้มีท่าทีอะไร
เธอก็จริงใจของเธออย่างนี้ พูดคุย เธอก็คุยเหมือนกันทุกราย
ประสาของคนที่ยิ้มง่ายนิสัยดี ไม่พิเศษกับใคร

ก็เธอไม่คิดอะไรกับฉัน เธอจึงไม่เห็นอาการหวั่นไหว
แต่ฉันคิดเลยไปไกล อยากจะขอร้องกัน

อย่า ทำอะไรให้ใจฉันสั่น อย่า ทำอะไรที่มันคิดได้
ว่าชอบกัน ว่าซึ้งใจ ยิ่งไกลยิ่งดีเท่านั้น
อย่าทำอะไรที่มันก้ำกึ่ง อย่าทำให้คน ๆ นึงยิ่งใฝ่ยิ่งฝัน
อย่าทำร้ายจิตใจของคนไหวหวั่น ให้เจ็บด้วยการไม่ตั้งใจ

คำ ผ่านๆที่เธอพูดไป อย่างคำว่าเธอคิดถึงจะตาย
เธอจะรู้ไหมฉันมีความหวัง ทุกวัน เมื่อเราคุยด้วยกันมากมาย
ที่ฉันทำเป็นพูดเล่นใส่ว่ารักจัง ฉันน่ะพูดจากใจ

ก็เธอไม่คิดอะไรกับฉัน เธอจึงไม่เห็นอาการหวั่นไหว
แต่ฉันคิดเลยไปไกล อยากจะขอร้องกัน

อย่า ทำอะไรให้ใจฉันสั่น อย่า ทำอะไรที่มันคิดได้
ว่าชอบกัน ว่าซึ้งใจ ยิ่งไกลยิ่งดีเท่านั้น
อย่าทำอะไรที่มันก้ำกึ่ง อย่าทำให้คน ๆ นึงยิ่งใฝ่ยิ่งฝัน
อย่าทำร้ายจิตใจของคนไหวหวั่น ให้เจ็บด้วยการไม่ตั้งใจ

คนอ่อนไหวไม่ควรสนิท เธอไม่รู้และเธอไม่ผิด
แค่ขอสักนิด ให้ช่วยให้มันจบที ไม่ต้องดีกับฉัน

อย่า ทำอะไรให้ใจฉันสั่น อย่า ทำอะไรที่มันคิดได้
ว่าชอบกัน ว่าซึ้งใจ ยิ่งไกลยิ่งดีเท่านั้น
อย่าทำอะไรที่มันก้ำกึ่ง อย่าทำให้คน ๆ นึงยิ่งใฝ่ยิ่งฝัน
อย่าทำร้ายจิตใจของคนไหวหวั่น ให้เจ็บด้วยการไม่ตั้งใจ

( รู้ดีว่าเธอไม่เคยรักกัน ) ไม่ได้พิเศษตรงไหน
( รู้ดีว่าฉันมันคนอ่อนไหว ) เธอดีกับฉันเท่าไรยิ่งรักเธอ
( รู้ดีว่าเราแค่เป็นเพื่อนกัน ) มันไม่เคยจะทนไหว
( รู้ดีว่าฉันมันคนอ่อนไหว ) จะห้ามให้ตายก็รักเธอ